حامد اسماعیلی – افرا ورزش: نمایش تیم ملی والیبال زنان در مسابقات ملتهای آسیا در ویتنام، پایان افتخارآمیزی نداشت اما این تیم توانست اثر مثبتی در ذهن مخاطبانش بگذارد.
در زمانی که حس میکردیم تیم جوان ایران قادر است در نیمهنهایی حضور یابد اوضاع برای تیم، خوب پیش نرفت اما این یک فرصت بزرگ برای تیم تغییریافته ایران بود.
برای این که در مورد عملکرد “هی” این زن کرهای که حالا زمان زیادی را در ایران گذرانده، صحبت کنیم هنوز هم زود است اما حداقل دستاورد او، ساختن تیمی سرسخت بوده است.
پیش نیاز یک نگاه منصفانه به آنچه در اختیار داریم و جایی که در آن قرار گرفتهایم، این است که از بزرگنمایی و کوچکنمایی، از ستایش و هجوم تهی از منطق، دوری کنیم.
با این پیشنیاز، دختران والیبال در ویتنام، تیمی بودند که پیش از هر چیز، محبوبیت را با خود به همراه آوردند. این محبوبیت، از تلاش یک گروه جوان برای آموختن سرچشمه میگرفت.
این تیم جوان که توانست از پس فیلیپین قدرتمند برآید، تصویری مهآلود از آینده والیبال ایران است. تیمی که برای دنبال کردن جاهطلبیهای بعدی، بدون توقف به مسابقه و جنگهای بیشتر نیاز دارد.
از طریق آزمون و خطا، از همین گرفتار آمدن در لحظات بحرانی است که هر بازیکن، هر تیم خود را شکل میدهد و میآموزد چگونه از بیبازگشتترین لحظات، راه خروج را بیابد.
تیم ملی والیبال نه به خاظر پیروزی بر فیلیپین یا هر حریف دیگر، بلکه به خاطر جسارت و ارادهای که در میدان نشان داد – و حاصل آن، خلق امیدی است که امروز در دلهایمان داریم – مستحق قدردانی است.
در نتیجه، آنها تیمی هستند که در آینده، تماشاییتر و زیباتر خواهند بود.
